Eerste hulp bij ‘negatieve’ emoties
21 april 2022
| HET BELANG VAN MINDER IN JE HOOFD EN MEER IN JE LIJF TE VERTOEVEN We raken steeds meer gevangen in ons hoofd. Altijd maar overdenken, analyseren, beredeneren, rationaliseren. En als je iets veel doet, word je er goed in en ga je dat meer doen, want dat wordt dan het vertrouwde pad. En daar houden we van: alles wat bekend en voorspelbaar is, dan voelen we controle. Dat hoofd heeft dan de laatste upgrades en een razendsnelle processor, terwijl ons lijf nog op een verouderd besturingssysteem draait. Dat ondergewaardeerde lijf is nochtans de plek waar onze emoties zich manifesteren. Wanneer we het contact ermee verliezen, missen we belangrijke informatie over onszelf. Ik merk dan vaak bij mijn cliënten dat ze het allemaal wel ‘zien’ en ‘begrijpen’ op cognitief vlak, maar desondanks vindt er geen verandering plaats. Er is iets dat sterker is dan onze cognitie, dat ons onverwacht overneemt en beslissingen kan doen maken waar we achteraf vaak spijt van hebben. We zijn niet zo rationeel gestuurd als we graag willen geloven. De disconnectie tussen hoofd en lichaam kan al eens voor opmerkelijke scenario’s zorgen. Ook mijn verstandelijk brein en emotioneel lichaam lijken zich niet altijd op dezelfde golflengte te bevinden. Zo kan een ogenschijnlijk kleine tegenslag mijn ratio onverwacht hijacken en mijn reactievermogen naar het niveau laten kelderen van een opstandige preschooler die haar zin niet kan doordrijven. Met de nodige schaamte achteraf. Want ge zijt een 37-jarige vrouw die haar centen verdient door anderen te helpen met hun mentale gezondheid, en toch hebt ge net tegen de muur gesjot omdat de koffiebar toe was en ze énkel dáár die goeie deca latté met havermelk en vegan bananenbrood hebben waar ge al zo lang naar zat uit te kijken @castlesandcoffee. En ge kunt nu denken: amai, zo kinderachtig gedraag ik mij gelukkig niet. Maar dat is dan de andere helft van de bevolking, die zich graag wat verheven voelt omwille van zijn/haar rationele en nuchtere geest, maar in werkelijkheid zo bedreven is geworden in het onderdrukken van zijn/haar emoties dat ze het contact er volledig mee verloren is. De realiteit is dat we allemaal rondwandelen met ongeheelde deeltjes uit de kindertijd. Deeltjes van ons die niet de juiste aandacht en liefde hebben gekregen. Daarom reageren volwassen, intelligente, ontwikkelde mensen soms plots als een verongelijkt klein kind. En we kunnen ermee lachen, het doodzwijgen uit schaamte of met de vinger wijzen, maar zo houden we de ongeheelde aspecten klein. Ze kunnen pas opgroeien als ze eindelijk de liefde en aanwezigheid ontvangen die ze al die tijd geleden nodig hadden. Weinig ouders weten hoe de emotionele ontwijkeling van hun kind te ondersteunen zodat zij hun emoties kunnen leren begrijpen, doorvoelen en reguleren. Met als gevolg dat veel mensen opgroeien met de overtuiging dat het niet veilig is om te voelen wat er in hen leeft. Ze leren hun emoties te onderdrukken of worden erdoor overspoeld in plaats van er werkelijk contact mee te maken. De overaanwezigheid in ons hoofd en het gebrek aan contact met ons lichaam veroorzaken een innerlijke split die aan de oorzaak ligt van veel mentale en fysieke problemen. Om deze reden vind ik het belangrijk om tijdens mijn sessies niet enkel in de cognitie te blijven hangen, maar ook stil te staan bij wat er zich in ons lichaam afspeelt en hier meer bewustzijn rond te ontwikkelen. Door meer aandacht te geven aan onze emotionele beleving leren we onszelf beter kennen. Emoties zijn als een kompas die ons de richting wijzen van onze likes en dislikes, grenzen en wensen. Kortom, het vormt mee onze identiteit. Helaas zijn emoties voor velen nog steeds een eng beestje waar ze liefst een boogje omheen lopen, en hier wil ik graag bij helpen. Meer info over mijzelf en mijn psychologische begeleiding vind je op mijn website: www.giselajanssens.be |
