|
LEIDRAAD VOOR MEER DIEPGAAND EN DUURZAAM GELUK
Ik heb altijd veel en diep gevoeld, alsof er een laagje miste waar de mensen rondom mij wel over leken te beschikken. Er was geen ontkomen aan, ontvankelijk voor iedere energiestroom, positief maar vooral ook negatief, die mijn bestaansveld kruiste. Na 33 jaar zo goed als verplicht non stop gevoeld te hebben, kan ik mij toch wel beginnend expert noemen in deze door menig geschuwde discipline. Betekent dit dat ik weerstandloos iedere emotie kan ontvangen die zich aanbied? Helaas niet, blijkbaar noemt men dat enlightenment. Ik geef mezelf nog een kleine twintig jaar om op dat punt te arriveren, om de tweede helft van mijn leven in verlichte goddelijke staat te vertoeven.
De missing link: waar loopt het mis?
Ondanks de oneindige hoeveelheid informatie en mogelijkheden waar we in deze moderne tijden over beschikken, ontbreken er op de dag van vandaag nog enkele belangrijke bestanden in de database ‘emoties en hoe dat enge beestje aan te pakken’. In het bijzonder diegenen die we bestempelen als zijnde ‘negatief’. Na tweeëndertig jaar op het emotionele slagveld genaamd ‘het leven’, is het ook voor mij nog steeds een hele uitdaging op een constructieve manier om te gaan met deze overweldigende golven die je soms volledig lijken te willen opslokken en meesleuren in donkere diepten met weinig hoop voor succesvolle terugkeer.
Opvoeding en het schoolsysteem
Dat het overgrote deel van de bevolking in het duister tast wanneer het hun eigen emoties aangaat, is het gevolg van een alom vertegenwoordigde onwetendheid in de opvoeding en een tekortkomend schoolsysteem. Onze ouders groeiden op in een tijd waar geen of weinig ruimte was voor gevoelens en emoties, dat verstoorde de rust in het huishouden. Hun ouders waren op hun beurt hoofdzakelijk bezig met overleven. Op school wordt er veel aandacht gegeven aan wat er speelt in de wereld rondom en weinig tot niets aan het wezen ‘mens’ en hoe om te gaan met deze complexe ‘machine’ die ons uit hogerhand is toebedeeld. Hieruit kunnen we concluderen dat we allemaal tot op een zekere hoogte emotioneel verwaarloosd zijn geweest.
Inconsistente spiegel
Wanneer een kind zijn/haar emoties niet of inconsistent gespiegeld worden en niet de nodige bevestiging krijgt dat het ok is te voelen wat hij/zij voelt, ontstaat er een onzeker gevoel van eigenwaarde en een incapaciteit om te gaan met zijn/haar eigen emoties. De kans is groot dat dit patroon zich op latere leeftijd zal blijven herhalen en dat we op onze beurt ook onszelf gaan verlaten wanneer moeilijkere emoties de kop op steken omdat we niet geleerd hebben hoe ermee om te gaan. Dit ‘verlaten van onszelf’ uit zich in de vorm van allerhande afleidingen en verslavingen.
‘Quick fixes’
In deze ontwikkelde tijden hebben we een scala aan zeer doeltreffende ‘quick fixes’ binnen handbereik om ons in no time af te leiden van de menselijke ‘inconveniences’ die ons fast paced, prestatiegericht bestaan in gedrang zouden kunnen brengen. Alcohol, drugs, tv, seks, shoppen, eten maar ook minder voor de hand liggende zoals werken, sporten, relaties of spiritualiteit zijn activiteiten die we gebruiken als afleiding voor onze problemen. Dit zijn allesbehalve duurzame oplossingen, maar je snel terug goed voelen heeft helaas prioriteit in deze maatschappij. We hebben geen tijd meer om opzoek te gaan naar de dieper liggende oorzaak want the show must go on en we mogen niet zwak of flauw lijken. Dit gaat ten koste van onze fysieke en mentale gezondheid, want ook al lijkt het probleem voor even verdwenen wanneer we ons ervan afleiden, niets is minder waar.
The law of attraction
Het idee dat als we iets geen aandacht geven het niet groeit is een misinterpretatie van de law of attraction. Het is net wanneer we zaken onderdrukken dat we ze extra energie geven en ze groter worden. En zoals het universum werkt, as within so without, zal datgene waar we ‘vanaf’ willen, zich op deze manier gaan manifesteren in de realiteit en blijven groeien tot we het niet meer kunnen ontkennen. Het onderdrukte wordt letterlijk een gewicht dat we overal meezeulen en dat ons verhindert ons beste leven te leiden.
De oplossing: wat wel te doen!
Nu rest de vraag, als we ons niet mogen distracten of numben wat horen we dan wel te doen? Het antwoordt is simpel maar de praktische uitvoering ervan is dat allesbehalve, anders was het overgrote deel van de wereld niet verslaafd en numbed out.
EEN PRAKTISCHE HANDLEIDING VOOR HET OMGAAN MET ‘NEGATIEVE’ EMOTIES:
1. Keer je aandacht inwaarts
In plaats van onze aandacht naar buiten te keren opzoek naar afleiding keren we onze aandacht naar binnen, in ons lichaam waar de emotionele pijn zich manifesteert. Vaak situeert die zich in de buikstreek, de maag, de borst of de keel of een combinatie hiervan. Wanneer je hoofd en je lichaam gedisconnecteerd zijn en je moeite hebt om emoties op te merken kan je aan de hand van yoga, mindfulness en meditatie weer in touch geraken met wat er in je lichaam afspeelt.
2. Duik in de onaangename emotie
Als je je gevoel hebt kunnen lokaliseren neem je een diepe duik recht in de onaangename emotie waarvoor je probeert weg te vluchten en laat je je er volledig door overspoelen. Zie de emoties die opkomen als golven die door je lichaam passeren. Eerst heel groot, dan kleiner, kleiner, weer wat groter, tot ze uiteindelijk uitdeinen. Hoelang dit duurt hangt af van de situatie waarin jij je bevindt en hoe goed je je kan overgeven aan jouw gevoel. Hoe beter je onvoorwaardelijk aanwezig kan zijn en hoe minder je jezelf verzet hoe sneller het negatieve gevoel zal passeren.
3. Zoek de weerstand
Ga opzoek naar de weerstand die zich rond de emotionele pijn bevindt. Weerstand is spanning, een tegenduwen, verzetten van wat is. Net zoals we fysiek wegtrekken wanneer we iets onaangenaam ervaren, bijvoorbeeld wanneer we onze hand op een hete plaat leggen, willen we emotioneel instinctief ook wegkeren van de pijn. En hoewel dit op fysiek vlak een goede overlevingsstrategie is, heeft dit in emotionele situaties helaas niet het gewenste effect. Want, zoals ik hierboven omschreef, hoe harder we ons verzetten tegen onze emoties, hoe sterker ze worden. Stel je voor dat je vast zit in drijfzand, hoe meer je je verzet, hoe dieper je zakt. De oplossing is om jezelf volledig over te geven en je niet tegen de pijnlijke emotie te verzetten.
4. Adem door de weerstand
Wanneer je de weerstand/spanning hebt kunnen lokaliseren probeer deze dan volledig te ontspannen. Doe dit doormiddel van een diepe neus/buik ademhaling waarmee je door spanning/pijn gaat ademhalen. Je zal merken dat na een poosje je gedachten terug gaan afdwalen naar het gebeurde en de negatieve gedachten errond en dat bijgevolg de spanning ook zal weerkeren. Wanneer je dit opmerkt keer je zonder oordeel te vellen terug naar de oefening. Doe dit zolang dragelijk is voor jou op dat moment.
5. Zet de juiste intentie
Belangrijk is dat je dit niet doet met de intentie ‘er vanaf’ te willen zijn maar met de intentie dat je zo lang als nodig aanwezig zult zijn zonder hierbij een oordeel te hebben over hoelang de pijn zou mogen duren afhankelijk van het gebeurde. Er is geen limiet op de hoeveelheid pijn of de duur van de pijn die gepast is om te voelen in een bepaalde situatie.
Wanneer het te overweldigend voelt om alleen aan dit proces te beginnen kan je iemand vragen om jou te begeleiden. Je emoties toelaten kan enorm beangstigend zijn. Zeker als je ze al een tijdje hebt onderdrukt kan het voelen dat als je het deksel er uiteindelijk afhaalt, je zal verdrinken in je eigen ‘negativiteit’.
Je mag deze oefening herhalen zo vaak als nodig. Terloops, wanneer onverwachte emoties de kop opsteken of door doelbewust tijd vrij te maken om met je gevoel aanwezig te zijn. Je kan hiervoor een veilige ‘voel ruimte’ creëren, een plek waar je je geborgen voelt om naar toe te keren wanneer alles even te veel wordt.
Met het complexer wordende brein en de toenemende ‘luxe’ maar geen toename in levensgeluk wordt het hoog tijd dat het zorg dragen voor onze emotionele leefwereld deel gaat uitmaken van onze dagdagelijkse routine ♡.
| |
1 Comment
Heel mooi hoe je de zaken hier verwoordt.
Keken meisjes/vrouwen van mijn leeftijd ook maar op die manier naar het leven…
(Er zijn er zeker wel hoor, maar spijtiggenoeg heb ik toch vaak het gevoel dat mijn generatie niets meer dan een schapenkudde is)
Veel succes nog Gisela!